‘ඉටි කිරෙන්‘ නැහැවූ රැයක්...

අහසෙ සද නැග
අප ඇදට නැග
ඇග උඩට නැග
කිති කවයි ලග  

බිත්ති සතරෙක
මැද එලිය දෙන
ඉටිම පන්දම
සැලෙයි නොබියව  

රැයේ සිසිලට
රස්නෙ පන්දම
නුඹේ රස්නෙට
මගේ සිසිලස

සිරස් බව නැති
ඇදවු පන්දම
දවා ඉටි ටික
හෙලුව කිරි ටික  

නුඹේ දිව රැදි
මගේ පන්දම
දවා කම් ගිණි

හැලුවා කිරි ටික